οἴκτ-ιστος,η,ον, irreg. Sup. of
οἰκτρός,
A. most pitiable, lamentable,
οἴ . . . δειλοῖσι βροτοῖσιν
Il. 22.76
; θάνον οἰ. θανάτῳ
Od. 11.412
; Ἀτθίσιν οἰκτίστη, σὸν φάος, Ἠριγόνη
Call. Aet. 1.1.4
; οἴ. δὴ κεῖνο ἴδον
Od. 12.258
; οἴ. ἔλεγοι
A.R. 2.782
: neut. pl.οἴκτισταasAdv., Od. 22.472 : also in late Prose, Onos. 42.21 , Luc. Anach. 11 .Adv.
-τως
Phalar. Ep. 96
.