ἀναπτερ-όω, prop.
A. raise its feathers,of a bird: hence metaph.,raise, set up,
ὀρθίους ἐθείρας ἀνεπτέρωκα
E. Hel. 633
.
2. metaph.,set on the wing, put on the tiptoeof expectation,excite,
ἀναπτερώσας αὐτὴν οἴχεαι
Hdt. 2.115
, cf. Pl. Phdr. 255c ; μῶν τι . . ἄγγελμ' ἀνεπτέρωκε Δαναϊδῶν πόλιν;
E. Or. 876
; φόβος μ' ἀναπτεροῖ
Id. Supp. 89
, cf. S. Fr. 355 ; ἀ. τινὰ χρηστοῖς λόγοις
Ar. Av. 1449
, cf. Men. Epit. 510 : — Pass. ,to be in a state of eager expectation,
ἀνεπτερώθης