Liddell–Scott–Jones: ὀλολῡγ-ή

ὀλολῡγ-ή,ἡ , ̔ὀλολύζὠany

A. loud cry,esp. of women invoking a god, αἱ δ' ὀλολυγῇ πᾶσαι Ἀθήνῃ χεῖρας ἀνέσχον

Il. 6.301

, cf. h.Ven. 19 (pl.), Ar. Lys. 240 ; δοκέει ἔμοιγε καὶ <ἡ> ὀ. ἐπὶ ἱροῖσι ἐνταῦθα πρῶτον γενέσθαι

Hdt. 4.189

; θεία μακάρων ὀ.

Ar. Av. 222

;κραυγῇ τε καὶ ὀ. χρωμένων,of the alarm given in the attack on Plataea, Th. 2.4 .—Mostly in good sense, sts. even opp. to a wailing cry, ἀντίμολπον ἧκεν ὀλολυγῆς μέγαν κωκυτόν

E. Med. 1176

; σύν τ' εὐαγορίᾳ σύν τ' εὔγμασι σύν τ' ὀλολυγαῖς

Call. Lav.Pall. 139

.