ὁμῆλιξ, Aeol.
ὐμᾶλιξ
Theoc. 30.20 :ῐκος,ὁ , ἡ:—
A. of the same age,mostly of young persons, Od. 15.197 , 16.419 , Hes. Op. 444 , 447 , Hdt. 1.99 , E. Hipp. 1098 , etc. ; of things, παραδοχὰς . . ὁμήλικας χρόνῳ
Id. Ba. 201
.
2. asSubst.,equal in age, comrade, νίψον σοῖο ἄνακτος ὁμήλικα(of an elderly man) Od. 19.358 ; δάμαρτος τῆς ἐμῆς ὁ.
E. Alc. 953
.
II. of like stature,
Luc. Pr.Im. 13 : neut., ὁμήλικα ζῷα
Apollon. Mir. 17
.