ὁμοκλ-ή,ἡ, orὀμοκλή(v. foreg., fin.),
A. threat, reproof, rebuke,
οἱ δὲ ἄνακτος ὑποδδείσαντες ὁ.
Il. 12.413
; χαλεπαὶ δὲ ἀνάκτων εἰσὶν ὁ.
Od. 17.189
;νήκουστος ὁμοκλέωνdeaf toreproaches,
Emp. 137.3 ; of thethreatening shoutsof an attacking enemy, μάχῃ ἔνι μεῖναι ὁμοκλήν
Il. 16.147
; ofshoutsaddressed to horses, τοὶ δ' ὑπ' ὀμοκλῆς ῥίμφ' ἔφερον θοὸν ἅρμα
h.Cer. 88
, Hes. Sc. 341 ; of thesoundof flutes, ἐν αὐλῶν παμφώνοις ὁμοκλαῖς
Pi. I. 5(4).27
, cf. A. Fr. 57.5 (anap.).
II. in later Ep. ,onset, attack,
βορέαο ὁ.