ὁμό-τοιχος,ον,
A. having one common wall, contiguous,
ὁ. οἰκία
Is. 6.39
; ὁμότοιχος οἰκῶν
Pl. Lg. 844c
; ὁ. τῇ βιβλιοθήκῃ οἶκος
D.S. 1.49
.
2. metaph., νόσος γείτων ὁ. ἐρείδει
A. Ag. 1004
(lyr.); λύπη μανίας ὁ.
Antiph. 295
; μανίᾳ ὁ. ἡ ὀργή
Plu. 2.503d
.