reproach, rebuke, censure, blame,
ὄνειδ-ος,εος,τό,
A. reproach, rebuke, censure, blame,esp. by word, προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι
Il. 1.291
; λέγ' ὀ.
2.222
; ὀ. βάζεις
Od. 17.461
;εἶχε ὄ. καὶ ἀτιμίηνwasin disgrace,
Hdt. 9.71 ; ὄ. ὀνειδίζειν
S. Ph. 523
;ὄ. φέρειit bringsreproach,
Pl. R. 590c ; ὄ. τινὶ περιθεῖναι
Antipho 5.18
; περιάψειν
Lys. 21.24
;ὡς ἐν ὀνείδειby way ofreproach,
Pl. Grg. 512c , cf. R. 431b (without ὡς
Smp. 189e
) ;ὀνείδει ἐνέχεσθαι, συνέχεσθαι,
Id. Lg. 808e , 944e : pl., ὀνείδη κλύειν
A. Pers. 757
; κολάζειν ὀνείδεσι with censures,
Pl. Lg. 847a
; ὀνείδη ἔχει τὰ μέγιστα
Id. R. 344b
; ὀ. ἐπιφέρειν
Arist. EN 1123a32
.
2. matter of reproach, disgrace,
σοὶ γὰρ ἐγὼ . . κατηφείη καὶ ὄ.
Il. 16.498
; σοὶ μὲν δὴ . . κατηφείη καὶ ὄ., εἰ . .
17.556
, cf. Hdt. 2.36 ; ἐμῇ κεφαλῇ κατ' ὀνείδεα χεῦαν
Od. 22.463
; τέκνοις ὄ. λιπεῖν
E. Heracl. 301
; ὀνειδῶν καὶ κακῶν μέστους
D. 22.31
;ὄνειδός [ἐστι]c.inf., E. Andr. 410 : c. gen.,τὸ . . πόλεως ὄ.thedisgraceof the city, A. Th. 539 ; αὑτῆς ὄ.
S. OC 984
; ὄ. Ἑλλάνων
Id. Aj. 1191
(lyr.) ; τὸ Λυσίου ὄ.
Pl. Phdr. 277a
; Oedipus calls his daughtersτοιαῦτ' ὀνείδη,
S. OT 1494 , cf. Ar. Ach. 855 , D. 21.132 .
3. the statement of Eust. 88.15 , 647.36 thatὄ.meant originallyany reportof one,reputation, character,is not borne out by the passages he cites— ὄ. οὐ καλόν
S. Ph. 477
; Θήβαις κάλλιστον ὄ.
E. Ph. 821
(lyr.) ; καλὸν ὄ.
Id. Med. 514
, IA 305 , which are plainly ironical. (Cf. Skt.nindati, nid-'insult', Goth.ga-naitjan'slander', Lett.naids'hatred'.)
