ὀξυ-ήκοος,ον,
A. quick of hearing : of quick perception, keen,
αἴσθησις
Pl. Ti. 75b
; ἰχθύες
Arist. HA 534a6
, cf. A.D. Synt. 295.23 .—In codd. sts. wronglyὀξύκοος, ὀξυκοί̈α: Comp.
ὀξυηκοώτερος
Luc. Pr.Im. 20
, Porph. Abst. 3.8 : Sup.
ὀξυηκοώτατοςprob. l. in S.E. M. 9.65 , forὀξυηκούστατος.