ὀξῠ-όδους,όδοντος,ὁ,ἡ,
A. with sharp teeth; in Nonn. D. 40.484 , with a neut.Subst. ὀξῠ-όεις,εσσα,εν , ̔ὀξύἠ with beechen shaft, beechen,
ἔγχεα ὀξυόεντα
Il. 5.568
, cf. 50 , etc.; δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι
14.443
, cf. Eust. 1951.2 , Hsch. : the deriv. fromὀξύςis less probable.