ὀρφᾰν-ίζω,
A. make orphan, make destitute,
πρὸς παίδων, οὓς ὀρφανιεῖς
E. Alc. 276
(anap.);ἀμὸν βίον ὠρφάνισσε(prob. cj.,-ισεcodd.) ib. 397 : c. gen.,rob, bereave ofa thing,τινὰ ὕπνου, ζωᾶς,
Theoc. Ep. 5.6 , AP 7.483 ; βιότου
IG 12(8).441.8
(Thasos);ὀ. κακὰν γλῶσσαν ὀπός robSlander of her voice, Pi. P. 4.283 :— Pass. ,to be bereaved,
τῶν φίλων
Gorg. Hel. 7
;ἐκ δυοῖν . . ὠρφανισμένος βίον(βίουcodd.) S. Tr. 942 : abs.,to be left in orphanhood,
Pi. P. 6.22 .
II. sweep away,
Ἅιδης . . ἐλπίδας ὠρφάνισεν
Epigr.Gr. 233.10