οὐλάς,άδος,ἡ, pecul. fem. ofοὖλος(B),
A. crisped, crinkled,χαίτη δρυός, of oak-leaves, Nic. Al. 260 .
II. asSubst., = πήρα, θύλακος, πτωχῶν οὐ. ἀεὶ κενεή
Call. Fr. 360 (θυλὰςcj. Ruhnken forοὐλαὶ, κενεήHecker forκεναί), cf. Hsch. s. vv.θυλίδες, θυλλίς, οὐλάδες, Phot. , Sch. Theoc. 1.53 ; restd. forοὖδαςin AP 7.413 (Antip.).