οὖρος(A),ὁ,
A. fair wind, ἡμῖν δ' αὖ κατόπισθε νεὸς . . ἴκμενον οὖ. ἵει πλησίστιον
Od. 11.7
, cf. 15.292 , Il. 1.479 , etc.; νηῦς . . , ᾗ λιγὺς οὖ. ἐπιπνείῃσιν ὄπισθεν
Od. 4.357
; πέμψω δέ τοι οὖ. ὄπισθεν
5.167
;οὖ. ἀπήμονά τε λιαρόν τεib. 268 ; πομπαῖος
Pi. P. 1.34
;πρύμνηθεν οὖ. E. Tr. 20 ; πλευστικός
Theoc. 13.52
; Διὸς οὖρος
Od. 5.176
, etc. (rarely of arough breezeorstorm, Il. 14.19 , A.R. 2.900 );ἂψ δὲ θεοὶ οὖ. στρέψανthe gods changedthe windagainto a fair one, Od. 4.520 : pl., ib. 360 ; later,ἀποπέμπειν κατ' οὖρονsend down (i. e. with) thewind, speed on its way, Orac. ap. Hdt. 4.163 : so metaph.,ἴτω κατ' οὖρον . . πᾶν τὸ Λαί̈ου γένοςlet it be swept before thewindto ruin, A. Th. 690 ; κατ' οὖρον . . αἴρονται φυγήν