ὀχῠρός,ά,όν , ̔ἔχὦ ἐχυρός,
A. firm, lasting, stout, of wood, Hes. Op. 429 ( Sup. ); of persons, διθρόνου Διόθεν . . τιμῆς ὀχυρὸν ζεῦγος Ἀτρείδαιν
A. Ag. 44
(anap.): but elsewh. A. usesἐχυρός(q. v.).
2. of places,strong, secure, παρθενῶνες
E. IA 738
; esp. as military term, of a stronghold or position,strong, ὄρος
X. An. 1.2.22
;χωρίονib. 1.2.24 , Isoc. 9.30 ( v.l. ἐχ- ) ; πόλεις
Plb. 7.15.2
; τὰ ὀ.
X. Cyr. 6.1.15
, etc.Adv.
-ρῶς
E. Med. 124
(anap.), Charito 7.2 .