ἀνατολή, poet.ἀντ-, (ἀνατέλλω)
A. risingabove the horizon, of any heavenly body, e.g. the sun, freq. in pl., ἀντολαὶ ἠελίοιο
Od. 12.4
, E. Ph. 504 :—also in sg., ἀπ' ἀνατολᾶς ἁλίου ἄχρι δύσεως
IG 4.606
; δύσεώς τε καὶ ἀνατολῆς ἡλίου καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων
Pl. Plt. 269a
, cf. Lg. 807e ; dist. fromἐπιτολή(q.v.), Gem. 13.3 .
2.
= ἐπιτολή , A. Pr. 457 , Ag. 7 ; περὶ Ὠρίωνος ἀνατολήν
Arist. Mete. 361b23
; ἀπὸ Πλειάδος ἀ.
Id. HA 599b11
.
3. the quarter of sunrise, east,opp.δύσις,freq. in pl., ἀπὸ ἡλίου ἀνατολέων
Hdt. 4.8