πάγ-κοινος,ον,
A. common to all, νοσήματα
Hp.
Aër.
2 , Gal. 17(1).2 ; π. σοφισταί
Poll. 4.43
: mostly poet.,π. χώρα, of Olympia, Pi. O. 6.63 ;παγκοίνοις . . Δηοῦς ἐν κόλποις, of Eleusis, S. Ant. 1120 (lyr.);πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ, i.e. by death, A. Th. 608 ; ἐξ Ἅιδου παγκοίνου λίμνας
S. El. 138
(lyr.);ἓν ἀπέχθημα π. βροτοῖςone object of hatecommon to allmankind, E. Tr. 425 ; π. τέρας
Pi. Pae. 9.10
;στάσις π. allthe bandtogether, A. Ch. 458 (lyr.).Adv.
-νως
Man. 4.506
.