παιδ-ιά,ᾶς,ἡ, (παίζω)
A. childish play, pastime, amusement, opp.σπουδή, X. Smp. 1.1 ; ἔν τε παιδιαῖς καὶ ἐν σπουδαῖς
Pl. Lg. 647d
, cf. Arist. EN 1176b9 (pl.);π. μαχητικαί, etc., Id. Rh. 1370b35 ;π. παῖσαι πρός τιναto playa gamewith . . , Ar. Pl. 1056 ;μετὰ παιδιᾶς in sport, Th. 6.28 , Pl. Phlb. 19d ;σὺν πολλῷ γέλωτι καὶ παιδιᾷ( v.l. παιγνίᾳ ) X. Cyr. 2.3.18 , cf. 2.3.20 ; ἐν π.
Pl. Cra. 406c
;τοὺς ἐν ταῖς παιδιαῖς νεωτερίζονταςin theirgames, Id. Lg. 798c ;π. καὶ φλυαρία, λῆροι καὶ π., σκώμματα καὶ π., γέλως καὶ π., Id. Cri. 46d , Prt. 347d , Plu. 2.59b , 456e ;παιδιᾷ πεπαῖσθαιto be donein fun, Pl. Phdr. 265c : metaph.,ὥστε σοι τὸν νῦν χόλον(ὄχλονDöderl.) . .παιδιὰν εἶναι δοκεῖνwill seemmere child's play, A. Pr. 316 ; παιδιᾶς ἕνεκα καὶ ἀναπαύσεως
Arist. Pol. 1339a16
; διαγωγὴ μετὰ παιδιᾶς
Id. EN 1127b34
;wit, jesting, ib. 1128a20 :— Pl. plays on the wordsπαιδιάandπαιδεία, Lg. 656c .
II. in pl.,school holidays, SIG 577.79 (Milet.,iii/ii B. C.).