πᾰλαιόω,aor.
A.
ἐπαλαίωσα
LXX La. 3.4
:pf.
πεπαλαίωκα
Ep.Hebr. 8.13
: (παλαιός):—make old, LXX Jb. 9.5 , al.:—mostly in Pass. ,decay through lapse of time, οἱ παλαιούμενοι νεκροί
Arist. Mete. 390a22
; κηρὸς παλαιούμενος
Id. HA 557b6
, al.; τὸ . . παλαιούμενον
Pl. Smp. 208b
, cf. Ti. 59c ; τὸ ἱερὸν πεπαλαιῶσθαι
Sammelb. 5827.11
(i B. C.);πεπαλαιωμένον ἔκπτωμα βραχίονοςonewhich is of long standing, Hp. Art. 7 ; γένος παλαιωθὲν ὑπὸ χρόνου