πᾰλαιστικός,ή,όν, (παλαίω)
A. expert in wrestling, Arist. Rh. 1361b24 , Luc. DDeor. 20.14 , etc.;ἡ -κή(sc.τέχνη)the art of wrestling, Paus. 1.39.3 , etc.Adv.
-κῶς
Poll. 3.149
: Comp.
-ώτερον
Philostr. Gym. 35
.
II. suited for wrestling, ἰσχύς
Plu. 2.130b
; στέρνα -ώτερα
Philostr. Gym. 35
; cf.παλαιστρικός.