πᾰλαί-ωσις,εως,ἡ, (παλαιόομαι)
A. keeping for a long time, esp. of wine, παλαίωσιν δέχεσθαι
Str. 5.4.3
, cf. Plu. 2.656b , Ath. 1.33b , Xenocr. ap. Orib. 2.58.140 ; of drugs,maturing, Hp. Decent. 10 ;dilapidated conditionof a house, Stud.Pal. 22.131.7
(ii A. D.): metaph., διελθεῖν εἰς π.
LXX Na. 1.15
( 2.1 );μῆνις ὀργὴ εἰς π. ἀποτιθεμένηAndronic.Rhod. p.572 M.