πάμ-πᾰν,Adv., (πᾶς)
A. wholly, altogether, with Verb, Il. 1.422 , Od. 2.49 , Hes. Op. 275 , 302 , Sapph. 51.4 , Pi. O. 2.69 , Emp. 140 : withAdj., π. ὀϊζυρός
Od. 20.140
, cf. E. Med. 1091 (anap.); οὐ π. ἀληθέες
Call. Jov. 60
: withAdv., π. ἐτήτυμον
Il. 13.111
: preceded by a neg.,οὐδέ τι πάμπαν not at all, by no means, 9.435 , cf. 21.338 : with the Art., τὸ π.
E. Rh. 855
, Fr. 196 : rare in early Prose, Hdt. 2.45 , X. Ages. 11.4 , Aen. Tact. 16.2 ; τὸ π.
Pl. Plt. 270e
, Ti. 41b : freq. in Arist. , as Cael. 286a6 , al.
II. asAdj., πάμπαν τὸ λοιπόν
IG 12.6.117
.