παμ-φάγος[ᾰ],ον ,
A. all-devouring, voracious, ὁ π. Ἀλκμάν
Alcm. 33.4
; πῦρ
E. Med. 1187
.
II. omnivorous,ζῷα(opp.ζῳοφάγα, καρποφάγα) Arist. Pol. 1256a25 , cf. HA 488a15 , 593b25 ; τῶν π., οἷς πάντα ἐσθίειν νόμος
Jul. Or. 6.192d
: Comp. , τὰ -ώτερα ποικιλώτερα
Arist. GA 786a34
: Sup. , -ώτατον πάντων ὁ βοῦς
Thphr. HP 9.15.4
.