Πάν, gen.Πᾱνός, dat.Πᾱνί(un contr.
A.
Πάονι
IG 5(2).556
(Melpea,vi B. C.)),ὁ,Pan, Πᾶνα δέ μιν καλέεσκον, ὅτι φρένα πᾶσιν ἔτερψεν
h.Hom. 19.47
, cf. 5 , Hdt. 2.145 , 6.105 , etc.; ὦ Πὰν Ἀρκαδίας μεδέων
Pi. Fr. 95
, cf. Theoc. 1.123 , etc.; Π. κεροβάτας
Ar. Ra. 230
(lyr.): pl. Πᾶνες
Id. Ec. 1069
, Theoc. 4.63 , D.S. 1.88 ; dat. pl. Πᾶσιν
Id. 5.28
;Πανὸς γόνος, σπέρμα, in magic, PMag.Par. 1.2306 , 2996 ;Πανὸς κέρατα,