πᾰν-αρμόνιος,ον,
A. embracing all modesorscales, in neut. of a style of Music, οὐκ ἄρα πολυχορδίας γε οὐδὲ παναρμονίου ἡμῖν δεήσει ἐν ταῖς ᾠδαῖς τε καὶ μέλεσι
Pl. R. 399c
, cf. 404d ; [ὄργανα] π. ib. 399d ;αὐτὰ τὰ π.ibid.; τὸ π. τὸ καινόν
Alex. 298
; π. ὄργανον
D.C. 74.3
.
II. metaph.,complex, elaborate,ποικίλῃ μὲν ποικίλους ψυχῇ καὶ π. διδοὺς λόγουςopp.ἁπλοῦς, Pl. Phdr. 277c , cf. Iamb. Myst. 5.21 ; π. τι χρῆμα ἡ ὄρχησις
Luc. Salt. 72
;ψυχαὶ π. διὸ παντοδαπῶς ἔστιν ἀκούειν ἀμφοτέρων, of Homer and Plato, Olymp. Vit.Pl. p.4 W.
2. harmonious, χορός
Ph. 2.399
;ἀστέρων στρατιάib. 242 ;συζυγία τῶν τεττάρων δυνάμεωνib. 136 ;ἑβδομάς, ὀγδοάς, ib. 166 , Pythag. ap. Theol.Ar. 54 ;τετράχορδον, of Diocletian and his associates, Jul. Caes. 315c ;π. ἐρωαί, of the song of the Muses, Orac. ap. Porph. Plot. 22 : neut. asAdv., π. ᾄδειν