πᾰν-δᾰμάτωρ[μᾰ],ορος,ὁ,(δαμάω)
A. the all-subduer, all-tamer, of sleep, Il. 24.5 , Od. 9.373 ; of time, Simon. 4.5 , B. 12.205 , Epigr.Gr. 1050 (Ephesus); π. δαίμων
S. Ph. 1467
(anap.); κεραυνός
Luc. Tim. 2
, etc.:—pecul. fem.πανδᾰμάτειρα, Orph. H. 10.26 , Epigr.Gr. 434.6 (Petra), IG 12(5).303 (Paros); πανδαμάτωρ μοῖρα
Arist. Pepl. 43
.