πάννῠχ-ος,ον,
A.
= παννύχιος, ὗε δ' ἄρα Ζεὺς πάννυχος
Od. 14.458 ; π. λύχνος παρακαίεται
Hdt. 2.130
, cf. A. Pers. 382 , S. Ant. 1152 (lyr.).
2. lasting all the night, τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς ;
Il. 10.159
; π. σελάνα
E. Alc. 451
(lyr.); ὄργια
IG 3.713
: neut. pl. asAdv.,πάννυχα the livelong night, S. Aj. 929 (lyr.), Supp.Epigr. 1.567.6 (Karanis,iii B. C.).