πάνσοφος,ον,
A. most clever,π. κρότημα, of Odysseus, S. Fr. 913 ; εὕρημα
E. HF 188
; τὸ π. ὄνομα
A. Supp. 320
; τὸν πάνσοφον ἀριθμὸν εὕρηκ' ἔξοχον σοφισμάτων
Trag.Adesp. 470.3
:—alsoπάσσοφος, as in the best codd. of Pl. Prt. 315e , Tht. 149d , al., IG 12(5).891.4 (Tenos).Adv.
-φως
Pl.Com.
(?) 269 (= i p.196 Meineke), Steph. in Hp. 1.92
D.