παρα-βάτης [βᾰ], poet. and early Att.
παραιβάτης( IG 12.5 , etc.),ου,ὁ, (παραβαίνωI)
A. one who stands beside: prop.the warriororcombatant who stands beside the charioteer, ἂν δ' ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε
Il. 23.132
, cf. D.S. 5.29 ; παραιβάτας ἔστησαν ἐς τάξιν δορός
E. Supp. 677
; ἀναλαβεῖν τοὺς παραβάτας
X. Cyr. 7.1.29
, etc.; δύο δ' εἰσὶν ἐπὶ τῷ ἅρματι π. πρὸς ἡνιόχῳ
Str. 15.1.52
:=
Att.
ἀποβάται, acc. to D.H. 7.73 ; fem.παραιβάτις, A.R. 1.754 .
2. light troops (velites) whoran besidethe cavalry, Plu. Aem. 12 .
II. (παραβαίνωII. 1 )transgressor, A. Eu. 553 (lyr., in poet. formπαρβάτης), cf. Sm. Ps. 16(17).4 ; π. θεῶν