παράβολος, poet.παραίβ-,ον, (παραβάλλω):
I. (parox.)with a side-meaning, deceitful, παραιβόλα κερτομέουσιν
h.Merc. 56
.
II. exposing oneselforwhat belongs to one: hence,
1. of persons,venturesome, reckless, Ar. V. 192 ; πρὸς κινδύνους παραβολωτάτω
App. BC 2.149
; φιλοκίνδυνος καὶ π. ἐν ταῖς μάχαις
D.S. 19.3
.Adv. -λως desperately, recklessly, π. πλεῖν
Men. 643
;π. κινδυνεῦσαι, χρῆσθαι τῷ πολέμῳ, διαγωνίσασθαι, Plb. 16.5.6 , 2.47.3 , Plu. Phil. 5 : Comp.
-ώτερον
Id. Phoc. 6
.
2. of things and actions,hazardous, perilous, ἔργον