ἀναχαιτ-ίζω, (χαίτη) of a horse,
A. throw the mane back, rear up,
ἀ. φόβῳ
E. Rh. 786
; κόμην ἀ.
Hld. 2.36
: metaph. of men,become restive,
S. Fr. 179 , Plu. Demetr. 34 ;θάλαττα ἀναχαιτίζουσαaturbulentsea, Philostr. Im. 2.17 .
2. c. acc.,throwa rider,φυλάσσων μὴ ἀναχαιτίσειέ νιν,of a branch, E. Ba. 1072 : metaph.,overthrow, upset,
ἔσφηλε κἀνεχαίτισεν
Id. Hipp. 1232
, cf. Tim. Pers. 18 ; ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσε
D. 2.9
;ἀνακεχαίτικεν [ἡμᾶς],of wine, Anaxandr. 3 ; βίος -ισμένος
Epicur. Sent.Vat. 57
.