παρά-κλησις,εως,ἡ,
A. calling to one's aid, summons,οἱ ἐκ παρακλήσεως συγκαθήμενοιapackedparty in the assembly, D. 18.143 .
2. imploring, appealing,τινος oforon the part ofone, Th. 4.61 ;deprecation,συγγνώμης δεῖ καὶ π. Str. 13.1.1 .
3. invocationof gods, Iamb. Myst. 4.3 (pl.).
4. demand, request,
PGrenf. 1.32.7 (pl.,ii B.C.), etc.;κατὰ-σινondemand,
PLond. 3.1164d10
(iii A. D.).
II. exhortation, address, πρὸς τὸν ὄχλον
Th. 8.92
;οὐ π. εὑρόντες, ἀλλὰ παραίνεσιν γράψαντεςnota mere addressto their feelings, but counsel to act rightly, Isoc. 1.5 ; π. τῶν πολιτῶν πρὸς ἀρετήν
Aeschin. 1.117
; τὴν τῆς σωφροσύνης παράκλησιν . . αὐτοὺς παρακέκληκα
Id. 2.180