παρα-κλητέος,α,ον,
A. to be called upon, summoned, Plu. 2.1104a , Luc. Pseudol. 4 .
II. παρακλητέον,one must call on, θεόν
Pl. Lg. 893b
;summon,ἑτέρους σοι συμβούλους π. Isoc. Ep. 7.7 , cf. Pl. Ti. 27d ; [τοὺς φίλους]
Arist. EN 1171b18
.
παρα-κλητέος
Gloss
to be called upon, summoned
References
- Plu. 2.1104a
- Luc. Pseudol. 4
- Pl. Lg. 893b
- Isoc. Ep. 7.7
- Pl. Ti. 27d
- Arist. EN 1171b18