παρᾰλῐταίνω,aor. -ήλῐτον,
A. do amiss, sin, ἦ μέγα δή τι παρήλιτον
A.R. 3.891
;ὅσσα οἱ . . παρήλιτεcj. in Q.S. 13.400 .
2. c. acc. pers.,ἦ ῥα θεοὺς . . παρήλιτες didst sin againstthem, A.R. 2.246 .
παρᾰλῐταίνω
Gloss
do amiss, sin
References
- A.R. 3.891
- Q.S. 13.400
- A.R. 2.246