παραπείθω,fut.
A.
-πείσω
Com.Adesp. 25.17
D. (dub.) : Ep.
aor. παρ-orπαραι-πέπῐθον:—win by persuasive arts, prevail upon, Il. 24.208 ; Πηλείωνα . . σπουδῇ παρπεπιθόντες
23.37
, cf. 606 , Od. 24.119 ; freq. with a notion of deceit or guile,beguile, cajole, ὅς μ' ἄγε παρπεπιθὼν ᾗσι φρεσί
Od. 14.290
: c. acc. etinf., μή σε ἔπεσσι παραιπεπίθῃσιν Ὀδυσσεὺς μνηστήρεσσι μάχεσθαι
22.213
; παράπεισον . . ἐλθεῖν . . Ἰσμηνόν
E. Supp. 60
(lyr.) :—rare in Prose,μή πῃ πρεσβύτας ἡμᾶς ὄντας . . παραπείσῃ may cajoleus, Pl. Lg. 892d , cf. Nic.Dam. 130.24J. :— Pass. ,παραπεπεῖσθαι to be beguiledinto doing a thing, Arist. LI 969b17 .