παραπράσσω, Att.
παραπόμπ-ττω, Ion.
παραπομπ-πρήσσω,
A. doa thingbesideorbeyondthe main purpose, Hdt. 5.45 ;οὔτε πολυπραγμονῶν οὔτε π. D.C. 76.7 .
II. help in doing, μηδενὸς ἄλλου παραπράξαντος
S. Aj. 261
(anap.).
III. act unjustly, esp.exact money illegally, Plu. Agis 16 :— Pass. , Wilcken Chr. 238.6
(ii A.D.), etc.