ἀνδραγαθ-έω,pf.
A.
ἠνδραγάθηκα
D.S. 11.25
:aor.
-ησα
Plb. 6.39.2
: (ἀνήρ, ἀγαθός):—later form ofἀνδραγαθίζομαι, behave in a manly, upright manner,
Id. 1.45.3 , al., SIG 785.14 (Chios), BGU 1207.11
(i B.C.), Onos. 34.2 :— Pass. ,ἠνδραγαθημένα,opp.ἡμαρτημένα,
Plu. Fab. 20 .