παρα-σπάω,fut. -άσω[σπᾰ]
S. OC 1185 :—
A. draw forcibly aside, wrest aside, Id. El. 732 ;τὸ παρασπώμενον,
= παρασπάς , Thphr. HP 2.1.3 : metaph., τινὰ πρὸς βίαν π. γνώμης
S. OC
l.c. ;ἀδίκους φρένας παρασπᾷς, i.e.ὥστε εἶναι ἀδίκους(cf.ἀδάκρυτος) Id. Ant. 792 (lyr.) ; κρίσιν
Phld. Rh. 1.174
S. :— Med. ,παρασπᾶσθαί τινά τινος detachhimfromanother's sidetoone's own, X. HG 4.8.33 , cf. D. 1.3 ;π. λόγου detractfrom an argument, Pl. Sph. 241c ; μαντικῆς ἴχνος παρεσπάσατο
Iamb. Myst. 3.27
:— Pass. ,παρεσπασμένος pulled away, of a circle viewed obliquely, Euc. Opt. 36 .
II. cull for oneself, Iamb. VP 1.1 .