παρασχημᾰτ-ίζω,
A. change from the true form, transform, ὀνειδισμός ἐστι τῆς ἁμαρτίας παρεσχηματισμένος τὸ σκῶμμα
Thphr.
ap. Plu. 2.631e , cf. D.L. 6.9 ;ὁ βασιλεὺς . . θεὸς ἐν ἀνθρώποις παρεσχαμάτισται has been transformed into. . , Diotog. ap. Stob. 4.7.61 .
2. in Gramm.,form from another word by a slight change, Porph. in Cat. 69.20 , Sch. Ar. Ach. 424 , etc.; dub. sens. in Phld. Rh. 2.97
S. ;παρασχηματίσας τῷ πατρί forming a derivativeword (πατρίς) fromπατήρ, Hierocl. p.50
A. :— Pass. , A.D. Conj. 237.27 ;θηλυκῷ καὶ οὐδετέρῳ γένει Et.Gen.
s.v. πλειότερος .
II. speak incorrectly, Suid. s.v. σχηματιζόμενος .
2. make false pretences, Anon. ap. eund. s.v. παρασχηματίζειν .