παράτᾰσις,εως,ἡ, (παρατείνω)
A. extensionorcontinuance oforin time, S.E. P. 3.107 , Ptol. Tetr. 75 ;χρονικὴ π. Procl. Inst. 50 ; ἐπιθυμία . . μετὰ προκοπῆς τινος καὶ παρατάσεως
Stoic. 3.96
;π. τοῦ ἐνεστῶτος continuanceof the present, A.D. Synt. 252.4 ;ἐν παρατάσει γενέσθαι τοῦ τρέχειν continueto run, ib. 273.17 ; εἰ ἐν π. χρόνου τὸ εὐδαιμονεῖν
Plot. 1.5t
it. ;παρ' ὃ ἡ κίνησις τὴν π. ἔχει, of time, Id. 3.7.8 , cf. 3.6.17 ; τὸ ἀεί φαμεν παράτασιν ἔχειν
Dam. Pr. 298
.
b. π. δοῦναί τισιgrant them anextensionof time for payment, PTeb. 37.8 (i B. C., pl.).
2. extension in space, long stretch,ἡ τῶν ἐντέρων π. Arist. PA 677b37 , cf. Iamb. Myst. 1.9 .
3. direction of extension, dimension,ἓξ π. S.E. M. 9.367 , al.
II. Gramm.,time of the tempus imperfectum(cf.παρατατικός), A.D. Synt. 70.27 , EM 472.22 , Eust. 19.28 ; opp.ἐνεστὼς χρόνος, A.D. Adv. 124.5 .