παράφρων, poet.πάρφρων,ον, gen.ονος, (φρήν)
A. wandering from reason, senseless, μάντις
S. El. 473
(lyr.) ;out of one's wits, deranged, Pl. Lg. 649d ; λύσσας πάρφρονος
B. 10.103
;τί τόδ' αὖ παράφρων ἔρριψας ἔπος; E. Hipp. 232 (anap.) ; π.καὶ παραπλὴξ τὴν διάνοιαν
Plu. Pomp. 72
.Adv.
-νως, γελᾶν
Zen. 1.43
.