παραφῠ-άς,άδος,ἡ, (παραφύω)
A. side-growth,
1. in plants,sucker, off shoot, opp.παρασπάς, Thphr. HP 2.2.4 , cf. 1
Enoch 26.1 : metaph., παραφυάδι ἔοικε τοῦ ὄντος
Arist. EN 1096a21
, cf. Ph. 1.330 (pl.).
2. in animals,branchof a vein, Hp. Oss. 18 ; of certainappendagesin theἀστακός, Arist. HA 526a29 , cf. PA 672b27 .
3. metaph., ofbranchesof a discussion, Stob. 2.7.2 , EM 784.28 , etc. ; also, τὸ πρός τι παραφυάδι ἐοικός
Plot. 6.2.16
. [ῡin Nic. Fr. 80 , perh. metri gr.]