παρεκτικός,ή,όν, (παρέχω)
A. able to cause,
Stoic. 2.119 ; ἀλγηδόνος
S.E. M. 7.203
, cf. Alex.Aphr. in Metaph. 58.29 ; ἐλπίδος
Gal. 17(2).147
; δυάδος
Theol.Ar. 6
; τοῦ εὖ
Procl. Inst. 9
.
II. liberal, Ar.Byz. Epit. 43.7 ( Comp. ), Vett. Val. 47.3 , al.