πάρεργος,ον, (ἔργον)
A. beside the main subject, subordinate, incidental, ὁ λόγος π. ὤν
Pl. Ti. 38d
;παρέργῳ τῇ ποιήσει καταχρήσασθαιtreat itas a mere accessory, ib. 21c ;ὅ τι μὴ π. Id. Phdr. 274a , etc. ; πάντα π. ποιησάμενος
PHib. 1.44.5
(iii B. C.).Adv. -γως by the way, cursorily, opp.ἀκριβῶς, Pl. Lg. 793e ; opp.ἐξεταστικῶς, D. 17.13 ; π. ἔχειν πρός τι
Din. 3.14
; οὐ π. ἔμαθον
Hegesipp.Com. 1.6
, cf. Men. 462.6 ;φέροντα μὴ π. Id. Sam. 293 , cf. Porph. Abst. 2.61 , PMag.Par. 1.2640 ;transiently, Phld. Mus. P. 39 K.
II. asSubst. πάρεργον,τό,subordinateorsecondary business, πόνων
E. Or. 610
;ππάρεργ' ὁδοῦ a secondary purposeof my journey, Id. El. 509 ;π. τῆς τύχης a trifling set-off tomy for tune, Id. Hel. 925 ;πάρεργα ἐμῶν κακῶν baubles in comparison withmy ills, Id. HF 1340 ;πάρεργα δόμων,