πεῖνα, Ion.
πείνη,ης,ἡ,
A. hunger, famine, πείνη δ' οὔ ποτε δῆμον ἐπέρχεται
Od. 15.407
;πεῖνα( v.l. πείνη ) καὶ δίψα
Pl. R. 585a
;δίψαν . . καὶ πεῖνανib. 437d ; δίψα καὶ πεῖνα
Arist. de An. 414b11
; πείνην τε καὶ δίψος
Pl. Phlb. 34d
;πείνηib. 31e , Ly. 221a : pl., δίψαι καὶ πεῖναι
Arist. Rh. 1389a9
.
2. metaph.,hungerorlonging fora thing, διὰ μαθημάτων πείνην
Pl. Phlb. 52a
. (In nom. and acc. sg. Pl. usu. hasπείνη -ην,v.supr.)