bewail, lament
πενθ-έω, Ep.
3 dual
A.
πενθείετον
Il. 23.283
; Ep.
inf.
πενθήμεναι
Od. 18.174
, 19.120 :fut.
-ήσω
A. Fr. 207
:aor.
ἐπένθησα
Id. Ch. 173
, Aeschin. 3.211 :pf.
πεπένθηκα
Luc. Demon. 25
, (συμ-) D. 60.33 : (πένθος) :—bewail, lament, esp. for persons, νέκυν πενθῆσαι
Il. 19.225
, cf. Trag.Adesp. 331 ; πενθέειν τινα ὡς τεθνεῶτα
Hdt. 4.95
; π. γόοις
A. Pers. 545
(anap.) ; π. τινὰς δημοσίᾳ
Lys. 2.66
; π. τινὰ τριχί
A. Ch. 173
; ἐπί τινι π. καὶ κείρασθαι
Aeschin. 3.211
: abs.,mourn, go into mourning, Pl. Phdr. 258b , etc.: c. acc. cogn., πενθεῖ νέον οἶκτον
A. Supp. 64
:— Pass. ,to be mourned for, Isoc. 10.27 ; πένθος ἀμφί τινι πενθεῖται
Arr. Tact. 33.4
.
2. of things, π. κακά
S. OT 1320
, Lys. 2.2 ; πήματα
S. OC 739
; τύχας
E. Med. 268
.
