πεντᾰετ-ής,ές, Att.
πεντᾰέτης,ες(v.διέτης),=foreg. I,
A.
ἀπὸ πενταέτεος ἀρξάμενοι
Hdt. 1.136
; πενταετεῖ . . ἤθει ψυχῆς
Pl. Lg. 793e
:—fem.πεντᾰετίς, Plu. 2.844a .
II. lasting five years, σπονδαί
Th. 1.112
codd. ; χρόνος
IG 12(5).860.29
(Tenos) : neut. asAdv.,πεντάετες for five years, Od. 3.115 .