πέπνῡμαι, Ep.
pf.
Pass. withpres.sense,
A. to be conscious, in full possession of one's faculties, τῷ καὶ τεθνηῶτι νόον πόρε Περσεφόνεια οἴῳ πεπνῦσθαι: τοὶ δὲ σκιαὶ ἀί̈σσουσιν
Od. 10.495
; π. ἐν νεκύεσσι
Call. Lau. Pall. 129
.
2. more freq.to be wise, πέπνυσαι . . νόῳ Ιλ.24.377 ; οὔ ς' ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί
23.440
; imper. πέπνῠσο
Thgn. 29
:plpf.withimpf.sense, τά περ ἄλλα μάλιστα ἀνθρώπων πέπνῡσο
Od. 23.210
: most freq. inpart. πεπνυμένος, of persons, Il. 3.203 , Od. 3.52 ; also of things,π. μῦθος, π. μήδεα, 1.361 , Il. 7.278 ; στόμα