πέπων,ον, gen.ονος: Comp. and Sup.
πεπαίτερος, -τατος:—prop. of fruit,
A. cooked by the sun, ripe, B. Fr. 34 , Hdt. 4.23 , S. Fr. 181 ; ἄπιος
Alex. 33.5
( Sup. ); opp.ὠμός, Ar. Eq. 260 , X. Oec. 19.19 ; of wine,mellow, Ar. Fr. 579 , etc.;πέπονα ποιεῖν τινα, by beating him, Com.Adesp. 125 .
b. of abscesses,ripe, ready to suppurate, Hermipp. 30 .
2. σίκυος π. a kind ofgourdormelon, not eaten till quite ripe(whereas theσίκυοςwas eaten unripe), Hp. Morb. 3.17 , Vict. 2.55 , Pl. Com. 64.4 , Anaxil. 36 , Arist. Pr. 926b4 , Diocl.Fr. 120 ;πέπωνalone distd. from σίκυος, τοὺς σικύους καὶ τοὺς πέπονας
LXX Nu. 11.5
, cf. Speus. ap. Ath. 2.68e , Phan.Hist. 34 , Dsc. 2.135 , etc.: prov., μαλθακώτερος πέπονος σικύου
Theopomp.Com. 72
; ἀνὴρ ἐκεῖνος ἦν πεπαίτερος μόρων
A. Fr. 264
; π. ἀπίοιο