περᾰτ-όω, (πέρας)
A. limit, bound, Str. 2.3.1 ,al.; νύκτα καὶ ἡμέραν ἀνατολαῖς καὶ δύσεσιν
Ph. 1.347
; π. τὴν ὕλην ἄπειρον οὖσαν
Plu. 2.719d
;αὕτη [μέθοδος] περατοῖτοῦτο [τὸ ἄπειρον] S.E. M. 1.81 :— Med. , ἡ σελήνη τὸν ἑαυτῆς κύκλον περατοῦται
Ph. 2.240
:— Pass. , Arist. de An. 407a28 , Mu. 391b15 , Plu. 2.389f ;to be terminated, finished off, Aret. SD 1.7 (dub. cj.), Gal. 18(2).766 .
b. Gramm. in Pass. ,terminate,εἰς Ος<>
A.D. Pron. 95.6 ,al.; of verses, εἰς μέρος λόγου
Heph. 1.4
; ἕως ὀκτωκαιδεκασήμου
Aristid.Quint. 1.14
.
II. bring to an end, λόγον