περίεργος,ον,
A. taking needless trouble, Lys. 12.35 ; γραμματικῶν π. γένη
AP 11.322
( Antiphan. ).Adv.-γως
Hp. Decent. 7 .
2. officious, meddlesome, Isoc. 5.98 , X. Mem. 1.3.1 , Men. Sam. 85 ;π. εἰμιI ama busy-body, Id. Epit. 45 ;περίεργα βλέπεινlookcuriouslyat, c. acc., AP 12.175 ( Strat. ), cf. Hdn. 5.3.8 ( Comp. ).
3. of an inquiring mind, Arist. Resp. 480b27 ;inquisitive, curious, Hdn. 4.12.3 ( Sup. ); π. παιδία
Gal. 6.635
;τὸ π. Luc. Alex. 4 .Adv.-γως
, ἔχειν
Astramps. Orac. p.1
H.: Comp. -ότερον
, ἔχειν πρός τινα
Jul. Or. 4.130d
.