περικτίονες[κτῐ],όνων,οἱ , Ep. dat.περικτιόνεσσι,(κτίζω, cf.ἀμφικτύονες)
A. dwellers around, neighbours, Il. 18.212 , 19.104 , 109 ;π. ἄνθρωποι, π. ἐπίκουροι, Od. 2.65 , Hes. Fr. 103 , Il. 17.220 , cf. Orac. ap. Hdt. 7.148 , Simon. 10 , Pi. N. 11.19 , I. 8(7).69 .—The sg. is not in use.— Rare in Prose, π. νησιῶται
Th. 3.104
, cf. Ath. 13.591b .